การวาดเส้นการลอกเลียนแบบสู่การสร้างสรรค์

การวาดเส้นจาการลอกเลียนแบบสิ่งต่างๆ ในธรรมชาติในขบวนการศึกษาจะเริ่มต้นจากการลอกเลียนแบบ เช่นการเขียนรูปต้นไม้ก้อนหิน รูปทรงมนุษย์ในท่าทางต่างๆ ซึ่งล้วนแต่เป็นส่วนหนึ่งในองค์ประกอบโดยรวมของการสร้างสรรค์ในระดับสูง ศิลปินบางท่านอาจะต้องการบันทึกถึงสภาพแวดล้อม สิ่งแวดล้อม หรือธรรมชาติในความเป็นจริง โดยผ่านความรู้สึกส่วนตัวในขณะอยู่ในบริเวณนั้น ๆเช่น ภาพเขียนทิวทัศน์ ที่มีสิ่งแวดล้อม และทีสำคัญคือบรรยากาศที่กระทบความรู้สึก ภายในจิตใจของศิลปินเองในขณะที่อยู่ในบริเวณนั้นๆ

ในพื้นฐานของประสบการณ์จากการที่ศิลปินได้รู้มาแต่อดีต หรือในเหตุการณ์ต่างๆ ที่ได้รับรู้ ทั้งในอดีต และขณะปัจจุบันจะเป็นตัวก่อให้เกิดจินตนาการมากมายที่พวกเขาต้องการแสดงออก บางครั้งมันอาจจะมากเกินไปสำหรับการสร้างสรรค์ลงบนกระดาษหรือเฟรมขนาดใหญ่ที่มีอยู่ ประสบการณ์ และจินตนาการมากมายที่ศิลปิน หือคนทีต้องการแสดงออกโดยการวาดเส้นซึ่งอาจจะไม่สามารถถ่ายทอดได้ดี ถ้าพวกเขาไม่ได้ผ่านการวาดเส้นแบบลอกเลียนแบบนั้น หมายถึง ทักษะและเทคนิคของการวาดเส้น

การวาดเส้นคนมนุษย์ในขบวนการเรียนจะต้องเริ่มต้นจาการลอกเลียนแบบ
โดยเน้นโครงสร้างทางกายวิภาคเป็นเบื้องต้นและการพัฒนาไปตามขั้นตอนด้วยเทคนิควิธีการ หรือวิธีการมองแบบต่างๆ เช่น เป็นรูปทรง เหลี่ยม มองเป็นจุด เป็นแสงเงา และอื่นๆ ซึ่งจะเป็นตัวทำให้การพัฒนาในระดับสูง และสามารถนำไปสู่การสร้างสรรค์แบบเฉพาะตน (Individual) เป็นระดับที่แสดงให้เห็นถึงการเข้าสู่การสร้างสรรค์ในระดับสูงแล้ว ศิลปินจะต้องมีความแน่วแน่ในความคิดเพื่อที่จะได้เลือกเทคนิค และวิธีการต่างๆ ตลอดจนการมองที่มีมากมายให้เลือกยกตัวอย่างเช่น การเขียนภาพทิวทัศน์ที่มีองค์ประกอบด้วยมากมาย ความซับซ้อนของรูปทรง พื้นที่ เป็นตัวกำหนดขอบเขต ความเข้าใจอย่างถูกต้อง อย่างลึกซึ้งจะต้องรู้ และแยกแยะความต้องการที่จะนำเสนอโดยเลือกเน้นในแต่ส่วนสำคัญ และสิ่งจำเป็นแนวความคิดเท่านั้น

ในความเข้าใจของคำว่า Drawing จะต้องประกอบด้วยวิธีการวาดรูป โดยใช้วัสดุต่าง ๆ ลงบนพื้นผิว ลงบนพื้นผิว ผ้าใบ กระดาษ แผ่นหิน ผืนทราย และอื่นๆ ที่สามารถทำให้เกิดร่องรอย ซึ่งไม่จำเป็นจะต้องเป็นลายเส้นอย่างเดียวอาจจะเป็นแผ่นระนาบใหญ่ๆ มาต่อชนกัน ก็ได้ ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับวัสดุและเทคนิค และแนวคิดที่ศิลปินต้องการจะแสดงออก แต่โดยพื้นฐานของรูปทรงทั้งหมดจะเป็นลายเส้น (Line) และเส้นสัน (Edgy) ซึ่งจะอยู่บนรูปทรง มีน้ำหนัก แสงเงา และความเข้มอ่อนของวัสดุเป็นตัวประสานให้รู้สึกเป็นแท่ง (Mass) เดียวกัน

การเขียนรูปด้วยวิธีการลอกแบบหรือการลอกเลียนแบบในสิ่งต่างๆ ที่เห็นซึ่งเป็นขบวนการขั้นตอนในเบื้องต้นสู่การสร้างสรรค์ในระดับสูง การลอกแบบหรือลอกเลียนแบบฟังแล้วมันเหมือนกับว่าจะไม่ยากเพราะวาดให้เหมือนก็เท่านั้น มันจะไม่ง่ายเหมือนการถ่ายรูป หรือการถ่ายเอกสารด้วยเครื่องอิเล็คทรอนิคส์ ก่อนอื่นจะต้องรู้จักการมองและเห็น กล่าวคือ เห็นแบบเข้าใกล้ชิด (approach) สัมผัสรู้ (perception) โดยตรงถึงวัสดุนั้นๆ และสามารถวิเคราะห์ สิ่งที่เห็น สิ่งที่ต้องการลอกแบบได้อย่างชัดเจน

การเข้าใจเรื่องธรรมชาติของงานศิลปะ

ศิลปะเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น เป็นสิ่งที่มิได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ

ดังนั้นถึงธรรมชาติจะมีความสวยงามเพียงไรก็ไม่ใช่ศิลปะ เช่น ดอกไม้ ต้นไม้ต่างๆ ป่าเขา ทะเล ทิวทัศน์ ฯลฯ อาจมีคุณค่าทางความงาม แต่เป็นเพียงปรากฎการณ์ธรรมชาติ เนื่องจากธรรมชาติเป็นแหล่งทรัพยากรอันสำคัญของศิลปะ เป็นแหล่งกระตุ้นให้มนุษย์เกิดแรงดลใจในการสร้างสรรค์ศิลปวัตถุของมนุษย์ทุกแขนง เป็นแหล่งรวมความรู้สาขาต่างๆ ศิลปินเชื่อว่าธรรมชาติรอบตัวนั้นเป็นวัตถุแห่งความรื่นรมย์ยินดี สร้างความเบิกบานให้แก่ตนเองและผู้อื่นนานัปการ ศิลปินจึงพยายามถ่ายทอดความรู้สึกต่างๆดังกล่าว บันทึกเป็นงานศิลปะ เพื่อเป็นหลักฐานไว้ตามความสามารถและด้วยวัสดุที่เห็นว่าเหมาะสม

องค์ประกอบทางศิลปะ เป็นหลักสำคัญสำหรับผู้สร้างสรรค์และผู้ศึกษางานศิลปะเนื่องจากผลงานศิลปะใดๆก็ตามล้วนมีคุณค่าอยู่ 2 ประการ คือ คุณค่าทางด้านรูปทรงและคุณค่าทางด้านเรื่องราว ซึ่งคุณค่าทางด้านรูปทรงเกิดจากการนำเอาองค์ประกอบต่างๆของศิลปะอันได้แก่ เส้น สี แสงและเงา รูปร่าง รูปทรง พื้นผิว ฯลฯ มาจัดเข้าด้วยกันเพื่อให้เกิดความงามโดยมีหลักการจัดตามที่จะกล่าวต่อไปอีกคุณค่าหนึ่งของงานศิลปะ คือ คุณค่าทางด้านเนื้อหา เป็นเรื่องราวหรือสาระของผลงานที่ศิลปินผู้สร้างสรรค์ ต้องการที่จะแสดงออกมาให้ผู้ชมได้สัมผัส รับรู้ โดยอาศัยรูปลักษณะที่เกิดจากการจัดองค์ประกอบศิลป์

ศิลปกรรมย่อมคู่กับวัฒนธรรมเสมอ

เพราะศิลปกรรมเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นและเป็นสิ่งที่แสดงออกถึงความเจริญของสังคม ชีวิต ความเป็นอยู่ และความคิดอ่านของศิลปินถ่ายทอดลงเป็นงานศิลปะ ฉะนั้นการศึกษาศิลปะก็คือการศึกษาเรื่องราวของมนุษย์นั่นเอง และเราสามารถเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของคนในสมัยก่อนได้จากงานศิลปกรรมทุกชนิด การสร้างสรรค์วัตถุขึ้นมาของมนุษย์ถือว่าเป็นงานสร้างสรรค์ศิลปะ ซึ่งในการสร้างวัตถุขึ้นมานั้นมีจุดมุ่งหมาย 3 ประการ คือ เพื่อเป็นประโยชน์ใช้สอย ซึ่งถือเป็นประโยชน์สุขทางกาย เป็นการรู้จักนำเอาศิลปะมาดัดแปลงให้เป็นประโยชน์แก่ชีวิตประจำวัน เพื่อสนองความต้องการทางสุนทรียสัมผัสในความงามของมนุษย์โดยตรง เป็นการสนองทางด้านจิตใจ เรียกว่า ประณีตศิลป์

เพื่อสนองความศรัทธาสูงสุดของมนุษย์ที่จะดำรงอยู่ในโลกด้วยความปกติสุข ได้แก่ งานสร้างสรรค์ในลัทธิการเชื่อถือและศาสนา ซึ่งถือว่าเป็นงานสร้างสรรค์ที่มีคุณค่าเหนือกว่าศิลปะทั้งหลายที่มนุษย์ได้สร้างสรรค์ขึ้น วิชาศิลปะวิจักษณ์มีจุดมุ่งหมายในการเรียนไม่แตกต่างจากวิชาการสาขาอื่นๆ คือ เรียนเพื่อให้มีความรู้ ความเข้าใจ และรู้จักพิจารณางานศิลปะอย่างมีเหตุผล ตลอดจนเข้าใจประวัติความเป็นมาจนสามารถวิเคราะห์และสังเคราะห์งานศิลปะได้ คือ เกิดความคิดริเริ่มสร้างสรรค์สิ่งสวยงามเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เกิดทัศนคติที่ดีต่องานศิลปะ รู้จักคุณค่าของศิลปกรรม และเป็นการเสริมสร้างความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับศิลปะอย่างมีหลักการจนสามารถรู้วิธีการเบื้องต้นในการ อนุรักษ์ศิลปกรรมของชาติได

ความรู้ทางด้านศิลปะธรรมชาติจนเกิดเป็นความคิดสร้างสรรค์

จุดเริ่มต้นของศิลปะ คือ การที่มนุษย์ต้องประดิษฐ์และสร้างสรรค์สิ่งอำนวยความสะดวกและเพื่อ ความเป็นอยู่ที่ปลอดภัย สำหรับการดำรงชีพและความอยู่รอด ได้แก่ ที่พักอาศัยอย่างง่าย ๆ อาวุธที่สร้าง ขึ้นอย่างหยาบ ๆ สร้างภาชนะที่ทำจากเครื่องปั้นดินเผาอย่างง่าย ๆ ล้วนเป็นการใช้ความคิดสร้างสรรค์เพื่อแก้ปัญหาและตอบสนองความต้องการของมนุษย์ในการดำรงชีวิต ซึ่งเป็นไปในลักษณะที่แตกต่างจากธรรมชาติ ในระยะต่อมา เมื่อมนุษย์ได้สัมผัสกับปรากฏการณ์ธรรมชาติ ซึ่งบางเหตุการณ์เป็นสิ่งที่เหนือคำอธิบายได้ในยุคนั้น  ด้วยความเกรงกลัวในอิทธิฤทธิ์อำนาจของสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติ จึงได้เกิด พิธีกรรมต่าง ๆ  พัฒนามาเป็นลัทธิ ความเชื่อจนกลายเป็นศาสนาในปัจจุบันศิลปะจึงได้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นเพื่อประกอบในพิธีกรรมต่าง ๆ เหล่านี้ด้วย การสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นรากฐานและแรงบันดาลใจให้มนุษย์ในสมัยต่อ ๆ มา สร้างงานที่มีลักษณะแปลก แตกต่างและพัฒนาให้เกิด ผลงานที่ดีขึ้นต่อไป

การสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์เป็นการดำเนินการในลักษณะต่าง ๆเพื่อให้ เกิดสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน สิ่งที่มีชีวิตเท่านั้นที่จะมีความคิดอย่างสร้างสรรค์ได้ ความคิด สร้างสรรค์เป็นความคิดระดับสูง เป็นความสามารถทางสติปัญญาแบบหนึ่ง ที่จะคิดได้หลายทิศทาง หลากหลายรูปแบบโดยไม่มีขอบเขต นำไปสู่กระบวนการคิดเพื่อสร้างสิ่งแปลกใหม่ หรือเพื่อการพัฒนา ของเดิมให้ดีขึ้นทำให้เกิดผลงานที่มีลักษณะเฉพาะตน เป็นตัวของตัวเอง อาจกล่าวได้ว่า มนุษย์เป็นสิ่งมี ชีวิตเพียงชนิดเดียวในโลก ที่มีความคิดสร้างสรรค์ เนื่องจากตั้งแต่ในอดีตที่ผ่านมา มีแต่มนุษย์เท่านั้นที่ สามารถสร้างสิ่งใหม่ ๆ ขึ้นมาเพื่อใช้ประกอบในการดำรงชีวิต และสามารถพัฒนาสิ่งต่าง ๆให้ดีขึ้นกว่า เดิม รวมถึงมีความสามารถในการพัฒนาตน พัฒนาสังคม พัฒนาประเทศ  และรวมถึงพัฒนาโลกที่เราอยู่ ให้มีลักษณะที่เหมาะสมกับมนุษย์มากที่สุด ในขณะที่สัตว์ชนิดต่าง ๆ ที่มีวิวัฒนาการมาเช่นเดียวกับเรายังคงมีชีวิตความเป็นอยู่แบบเดิมอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลง